autor: o. Robert Konik

20 października 2012r. (sobota) odbyło się kolejne spotkanie małżeństw ZFR na którym o. Robert Konik wygłosił katechezę, a tematem była modlitwa różańcowa.

TRozaniecak jak Pan Jezus nauczył nas modlitwy do Ojca tak sama Matka Najświętsza  uczy nas modlitwy do swojego Syna. Odmawiając różaniec rozważamy ważne wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa, które są wyznaniem dogmatów naszej wiary. Odmawiając tę modlitwę nie należy skupiać się na intencjach lecz na treściach zawartych w poszczególnych tajemnicach, których rozważanie pogłębia naszą wiarę. Modlitwa różańcowa jest skuteczna bronią w walce ze złymi duchami tak jak osoba Matki Bożej, która nieustannie wstawia się za nami u swojego Syna. Dobrze odmawiany różaniec przestaje być nudnym i monotonnym „klepaniem” pacierza a staje się prawdziwą rozmową z Bogiem, żywą relacją ze Stwórcą.
Rodzinna modlitwa małżonków jest wzorem do naśladowania przez dzieci oraz zawierzeniem naszych spraw, rodzin, radości i smutków na ręce Najświętszej Matki.

Zachęcamy do bliższego zapoznania się z modlitwą różańcową w opracowaniu Liliany Białobrzeskiej:  

 

„Fascynujący różaniec”
„Nieustannie się módlcie!’ (1 Tes. 5, 17).
 Te słowa świętego Pawła były traktowane od początku przez pierwszych chrześcijan bardzo serio, szczególnie w środowiskach pustelniczych i zakonnych. Stąd powstał zwyczaj wielokrotnego powtarzania krótkich zwartych modlitw, które miały skupiać myśli, a serca wznosić ku Bogu. Pustelnik Paweł z Teb (III w.) starał się odmawiać 300 razy dziennie „Ojcze nasz”, używał do odliczania kamyków. Od VI wieku używano już w tym celu sznurów z paciorkami, które znane są też w innych religiach (np. buddyzm, islam).
 Krótka historia różańca.
 Różaniec został prawdopodobnie zapoczątkowany z myślą o nieumiejących czytać chrześcijanach. Tak jak w Piśmie Świętym jest 150 Psalmów - tak odmawiano 150 „Zdrowaś Mario” – stąd inna nazwa różańca to „Psałterz Maryi”. Pierwsze znane świadectwo na odmawianie „Pozdrowienia anielskiego” pochodzi z IX wieku. Legendy przypisują powstanie różańca świętemu Dominikowi Guzmán, który podczas objawienia miał go otrzymać od Matki Bożej. Do Polski miał go sprowadzić pierwszy polski dominikanin święty Jacek Odrowąż. Jednakże ponieważ różaniec powstawał przez wieki nie sposób przypisywać jego powstania do jednej osoby. Na pewno jednak Dominikanie przyczynili się do jego upowszechnienia. Papież Pius V w 1569 roku specjalnym dokumentem sankcjonuje/nadaje różańcowi formę, która niezmieniana przetrwała do XX wieku. Również za jego pontyfikatu podczas jednej z epidemii dżumy do „Pozdrowienia anielskiego” dodana została prośba „Święta Mario, Matko Boża módl się za nami grzesznymi…”. Także w XV wieku powstało połączenie odmawiania różańca z rozważaniem życia Jezusa i Maryi W XX wieku po objawieniach
 w Fatimie (1917r.) został dodany zainspirowany tymi objawieniami akt strzelisty/modlitwa:
„O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego Miłosierdzia” (na zakończenie „dziesiątki” po „Chwała Ojcu”).
Różaniec modlitwą kontemplacyjną.
„Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu.” (Łk. 2, 19).
 Zainspirowani postawą Maryi, w Jej obecności rozważamy/kontemplujemy osobę Jej Syna Jezusa Chrystusa i tajemnice zbawienia, które się w nim dokonują. Modlitwa różańcowa to jednoczesne odmawianie modlitw i medytacja. Różaniec jest podzielony na części: Tajemnice Radosne, Tajemnice Bolesne, Tajemnice Chwalebne, a od 2002r. również Tajemnice Światła. Papież Jan Paweł II w liście apostolskim „O różańcu świętym” rozszerzył Różaniec umiejscawiając pomiędzy Tajemnicami Radosnymi a Bolesnymi Tajemnice Światła. Jest to też wskazówka dla nas, że odmawiając różaniec możemy rozważać również inne wydarzenia ewangeliczne, co pozwali lepiej
 i pełniej ogarnąć w medytacji tajemnicę Chrystusa.
 Rozważanie prawd wiary.
 Rozważając kolejne tajemnice różańca rozważamy wcielenie Boga w osobie Chrystusa (Tajemnice Radosne), nastanie Królestwa Bożego (Tajemnice Światła), odkupienie w Chrystusie (Tajemnice Bolesne) i wyniesienie do chwały (Tajemnice Chwalebne). Wszystkie wydarzenia rozpamiętywane
 w tajemnicach różańca są potwierdzeniem danych nam obietnic Bożych i zapowiedzią Jego chwały.
 Moc różańca
„W tradycji dominikańskiej objawienia różańcowe bł. Alana należą do najważniejszych po objawieniach św. Dominika. Są uznane przez Kościół za autentyczne. W objawieniach bł. Alana ważne są dane mu przez Maryję obietnice różańcowe:
 1. Którzy wiernie służyć mi będą, odmawiając Różaniec, otrzymają pewną szczególną łaskę.
2.Wszystkim odmawiającym pobożnie Różaniec przyrzekam moją szczególniejszą opiekę
i wielkie łaski.
 3.Różaniec będzie najpotężniejszą zbroją przeciwko piekłu, wyniszczy zdrożności, usunie grzechy, wytępi herezje.
 4.Cnoty i święte czyny zakwitną — najobfitsze zmiłowanie dla dusz uzyska od Boga, serce odwróci od próżnej miłości świata, a podniesie do miłości Boga. Ileż dusz uświęci się tą modlitwą!
5.Dusza, która poleca mi się przez Różaniec, nie zginie.
 6.Ktokolwiek będzie odmawiać Różaniec, pobożnie rozmyślając tajemnice, nie dozna nieszczęść, nie doświadczy gniewu Bożego, nie umrze nagłą śmiercią, nawróci się, jeśli jest grzesznikiem, jeśli zaś sprawiedliwym, wytrwa w łasce i osiągnie życie wieczne.
 7.Prawdziwi czciciele mego Różańca nie umrą bez sakramentów św.
 8.Chcę, by odmawiający mój Różaniec, mieli w życiu i przy śmierci światło i pełnię łask,
 w życiu i w śmierci mieli udział w zasługach świętych.
 9.Codziennie uwalniam z czyśćca dusze czczące mnie modlitwą różańcową.
10.Prawdziwi synowie mego Różańca wielką chwałę osiągną w niebie.
 11.O cokolwiek przez Różaniec prosić będziesz, otrzymasz.
 12.Rozszerzającym mój Różaniec przybędę z pomocą w każdej potrzebie.
 13.Uzyskałam u mojego Syna, aby zapisani do bractwa mojego Różańca — mieli w życiu i przy śmierci za braci wszystkich mieszkańców niebios.
 14.Odmawiający Różaniec są moimi dziećmi — a braćmi Jezusa, mojego Syna.
 15.Nabożeństwo do mego Różańca — jest wielki znakiem przeznaczenia do nieba.”
Powyższy cytat pochodzi z publikacji „RÓŻANIEC W DOMINIKAŃSKIEJ TRADYCJI’ ojca Waldemara Kapeć OP ( http://www.rozaniec.dominikanie.pl/006.html).
 Pisząc ten krótki tekst korzystałam z informacji zawartych w artykułach na dominikańskich stronach „Różaniec Psałterz Maryi”: http://www.rozaniec.dominikanie.pl/index.html, a przede wszystkim:
„Różaniec – modlitwa prostoty i głębi’ Cyprian Klahs OP  (http://www.rozaniec.dominikanie.pl/004.html).
„Potęga modlitwy różańcowej’ Jacek Salij OP  (http://www.rozaniec.dominikanie.pl/005.html)
 Moc różańca Józef Klimurczyk OP (http://www.rozaniec.dominikanie.pl/010.html)
 Wszystkim zafascynowanym różańcem i chcącym lepiej go zgłębić/zrozumieć/poznać polecam powyżej wymienioną stronę „Różaniec Psałterz Maryi” – jest tam więcej publikacji (artykuły, rozważania, świadectwa0, również linki do innych publikacji i książek poświęconych różańcowi.